Wheel Art BLOG

Eurotrip wyróżniony w Programie TVP DOLINA KREATYWNA

2008-10-18T08:36:00.000-07:00

Eurotrip doceniony w Programie TVP DOLINA KREATYWNA. Otrzymaliśmy wyróżnienie w kategorii Animacja Kultury!

http://ww6.tvp.pl/17544,20080610732196.strona

EXCLUSIVE INTERVIEW: Ewa Kaszewska

2008-10-18T08:31:00.000-07:00

Intro made by FORMS

2008-10-18T08:29:00.000-07:00

Eurotrip w Hiszpanii

2008-10-18T08:28:00.000-07:00

Witam,
uprzejmie donoszę, że 16 września 2008 roku o godzinie 23 z minutami kolejny skarb został zakopany :)
państwo: Hiszpania
miejscowość: Walencja
dokładna lokalizacja: Malvarrosa, Casa de Isabel, lampa.
Oczywiście, nie obyło się bez niespodzianek, nie mam wiec żadnych dowodów (damn it!) czekam natomiast na wsparcie i możliwe, że znajdę się w posiadaniu materiałów, które wskażą zainteresowanym owe miejsce.
Skarb, w skład którego wchodzi np. mój medalion mocy (bardzo mi drogi gdyż dzięki niemu, posiadałam władzę nad światem, stwierdziłam jednak, że czas najwyższy żeby ktoś inny sobie poużywał ) schowany do zielonej puszki (całkiem gustownej) miał dojechać do Granady lub Sewili i gdzieś tam miał zostać zakopany. Pomysł był taki - dolecieć do Walencji a tam łapać stopa i dojechać w wyżej wskazane miejsca. Niestety, jak to w życiu bywa, nie wszystko jest łatwe, pzyjemne i się udaje. Skarb, który miał stać się małym podróżnikiem i sam wskazać mi miejsce, gdzie zakopany być pragnie, nie miał takiej możliwości i musiał zadowolić się ziemią południowo - wschodniej Hiszpanii. Przez dwa tygodnie krążył w torbie i szukał odpowiedzi na nurtujące go pytanie - gdzie. Znalazł je, w nocy, dziura wykopana została żółtą paletką przedstawiającą kobietę o raczej krągłych kształtach, dla ścisłości - owa niewiasta była naga.
Nie do końca jestem zadowolona z okoliczności, ale zadeklarowałam swoją gotowość, nie zwykłam też zawodzić. Zrobiłam to, co uznałam za słuszne w tej sytuacji (łooo matko).
W rzeczywistości, Eurotrip do końca Eurotripem nie był. Zrozumiem, jeśli nie bedziesz chciał umieścić lokalizacji mojego skarbu na mapie, bywa. Nieograniczona władza przejdzie w ręce jakiegoś nieobliczalnego despoty-szaleńca, który wykończy nas, zanim zrobi to koniec świata zapowiadany przez Majów ( o ile dobrze pamiętam ) na 2012.

Eurotrip wykonała i opisała Tola.

Wystawa pt. Babangarda się puszy

2008-10-18T08:27:00.000-07:00

Czwarty numer Magazynu Puszup.eu

2008-10-18T08:25:00.000-07:00

Dostępny za darmo pod linkiem: www.puszup.eu

Trzeci numer Magazynu Puszup

2008-10-18T08:22:00.003-07:00

Egzemplarz dostępny za darmo pod linkiem:

http://wheelart.pl/puszup.eu/online/index.html

Drugi numer magazynu Puszup

2008-10-18T08:17:00.000-07:00

Dostępny za darmo pod linkiem:

http://www.wheelart.pl/archiwum/02/index.html

Gadżety Wheel Artu / Made by FORMSS

2008-10-18T08:12:00.000-07:00

Wydaliśmy 500 przypinek i 1000 toreb lnianych.

Pierwszy numer magazynu Puszup.pl

2008-10-18T08:10:00.000-07:00

Magazyn Online: http://www.puszup.pl/archiwum/01/index.html

Eurotrip: Dziwny jest ten świat

2008-10-18T08:09:00.001-07:00

Pancer robi reklamę Eurotripa

2008-10-18T08:08:00.000-07:00

Historia o szklanej kulce..

2008-10-18T08:04:00.001-07:00

Właściwie trudno mi dziś stwierdzić co niezwykłego jest w szklanych kulkach i dlaczego stały się tak ważne w moim życiu, ale kiedy Rafał Solski powiedział mi przed wyjazdem do Kazachstanu, że do pudełka ze skarbem musze włożyć coś od siebie, nie miałam wątpliwości, że będzie to właśnie mała, lśniąca kuleczka ze szkła. Spróbuje teraz opowiedzieć wam króciutką historie o szklanych kulkach.. Mam nadzieje, że będziecie ona tłumaczyć choć po części mój wybór!
Wydaje mi się, ze wszystko zaczęło się od „Podwójnego życia Weroniki” Ten kto czytał niniejszą książkę na pewno pamięta opisaną tam szklaną kulę, którą Iren Jackob wiozła tramwajem. Przezroczysta szklana kula wypełniała się kamienicami mijanej ulicy. Obraz nieco ograniczony brzegami kuli zmieniał się jak w kalejdoskopie.. Był odwróconą miniaturą rzeczywistości. Prawdziwy.. jednak miał w sobie coś baśniowego. Znane są zapewne i takie kule gdzie fragment świata traci swe kontury w płatkach padającego śniegu. Namiastka, niekoniecznie uroczego miasta, którą turysta może zabrać do domu. Często też postać nieprzeciętna może zamieszkać w szklanej czasoprzestrzeni.. To naprawdę niezwykłe i magiczne przedmioty. Szklane kulki przywiózł też mój przyjaciel ze swojej podróży do Hiszpanii, wiele lat temu! Małe jak groszek i te większe jak orzech włoski. Miały przeróżne barwy, białe, zielone i te z zamkniętą w środku tęczą! Trzymam je teraz w miseczkach i koszyczkach i używam jako amuletów przynoszących szczęście zawsze wtedy kiedy zaczyna mi go brakować!
Może uznacie, że to dziwne, ale naprawdę wierzę że te małe szklane drobiazgi spełniają życzenia i przynoszą szczęście swoim właścicielom. Właśnie dlatego jedna z moich szklanych kulek zamieszkała w puszce ze skarbem i została zakopana w Kazachstanie. Śpi sobie spokojnie w towarzystwie wizytówki Rafała Solskiego, przypinki z logo wilartu, z kamieniem z Wrocławia i kawałkiem czerwonego sznurka. Skarb ukryty jest w Czkałowie, małym miasteczku na północy Kazachstanu, pod jabłonką, na podwórku cudownej osoby – Lenki Nowickiej. Będzie się po nim chodzić, koty Leny będą dreptać tam swoimi łapkami, aż w końcu zapomni się że ciągle tam jest i czeka aż ktoś go odkryje...
Buka

Eurotrip w Kazachstanie i Historia szklanej kulki...

2008-10-18T07:45:00.000-07:00

Eurotrip: Gdańsk-Toruń.

2008-10-18T07:32:00.000-07:00

Byliśmy na weselu, mieszkaliśmy w Forcie i spotkaliśmy żołnierzy w mundurach z '39 roku. Zakopaliśmy skarb w centrum Toruniu. Zainteresowani myśleli, że jesteśmy kołem naukowym i robimy badanie gleby.

Eurotrip Praha-Brno. To był prawdziwy Czeski Film!

2008-10-18T07:29:00.000-07:00

Eurotrip w Szydłówcu...

2008-10-18T07:27:00.000-07:00

Eurotrip w Nowym Yorku!Nie dało rady zakopać skarbu w Central Parku, dlatego nasz skarb popłynął...

2008-10-18T07:20:00.001-07:00

Eurotrip – Przemyśl ’06

2008-10-18T07:19:00.001-07:00

Eurotrip – Przemyśl ’06
„Śladami niezłej jeby”

Etap I
Pociąg

Wsiedli we Wrocławiu. Do Krakowa jechałem już odpowiednio zaprawiony; właśnie sobie z marynarzem uciąłem drzemkę a tu w przedział mój – służbowy notabene – wchodzą oni. Młodzi, grzeczni, rozczochrani, ale mili. Ja kocham młodzież. Tośmy szybko wspólny język odnaleźli. Chyba się im podobało to co mówię, bo wyciągnęli dyktafon jakiś mały ze światełkiem i w te pędy mnie nagrywać! Ale mnie to nie przeszkadzało! Do Przemyśla mówili że jadą, na eurotrip czy tam coś podobnego. Panie Kaziu, panie Kaziu – co chwila zaczepiali; mądra ta dzisiejsza młodzież, dlatego tak ją szanuję! U mnie w urzędzie takich trzeba. I dziewczyny ładne. Tam w starostwie też taką mam jedną, bardzo zdolna! Zmęczeni byli to i spać poszli częściowo, ale zaraz się okazało, że tam więcej ich jest w składzie. Przychodzili pojedynczo się przywitać, coś z bagażu wziąć. Jeden mówił, że między wagonami sobie stoją i się bawią mocno dość, że tu nie spać ale zwiedzać trzeba i że niezła jakaś jeba… Radośni ludzie, pogodni i towarzystwa dotrzymać umieją. To o polityce zagają, to spytają jakiej muzyki słuchać lubię… A ja lubię ich muzykę, techno bardzo a najbardziej z techna to te disco, polo, mniejsza o to. Już nad ranem zajechał pociąg do Krakowa, pożegnali się uprzejmie, pomyślności wszelkiej pożyczyli i nawzajem, no i pojechali dalej…

Etap II
Hotelik cz. 1

Zaczęło się od tego, że młoda dziewczyna zadzwoniła kilka dni temu prosząc o rezerwację miejsc w naszym schronisku na około 15 osób. Zjawili się tamtej soboty koło 11 godziny, było ich czternaścioro, ale jeszcze jedna dziewczyna miała dojechać po południu. Zdecydowali się wziąć największy pokój 18sto-osobowy. Wyraźnie się ucieszyli z tej perspektywy. Wyglądali na 20-21 lat. Sprawiali wrażenie podekscytowanych i pełnych energii. Nie mówili po co przyjechali, chyba chcieli się po prostu dobrze tutaj pobawić. Ubrani kolorowo, ale inaczej niż nasza młodzież. Była to dość głośna grupa, lecz spokojna. Nie narzekali na turystyczne warunki zakwaterowania. Szybko się rozgościli, część wyszła do miasta i zaraz wróciła z zakupami, inni nie chcąc czekać na ciepłą wodę do wieczora orzeźwiali się pod prysznicem, za chwilę następni gdzieś poszli, pewnie zgłodnieli po podróży. Strasznie ruchliwi. Mieli ze sobą jakieś małe szpadle, może ze szkoły ogrodniczej albo wojskowi? W końcu koło 17 w dwóch grupach jedna po drugiej wyszli ze schroniska. Pierwsi wzięli mapę…

Etap III
Pałac

Żeśmy se ćwiczyli jak do łikend, nie, te nasze kapułery na pałacu, no i patrze idą. Ze siedem czy osiem typa. Przyszli i się gapią. Turyści jacyś bo se zdjęcia robili, nie. Ale łebki jakieś, gównażeria. Poszli za bramę obczajać dziedziniec a tam jeszcze inni turyści, stare pryki byli. Taaa, zamiast na kamienie to na nasze wygibasy się lampili. Cyna była widać niezła, nie. Pokazalimy co to nie my. I zara reszta ich ziomali przyszła, coś tam knuli z mapą kuna i karteczki jakieś mieli, nie. Poszukiwacze skarbów, he he. Odcedzili foty i się znowu rozdzielili. Chłopaki się śmiali, że się burakom busola pierdykła. Mieliśmy ich potem nastukać na mieście, nie, ale u łysego się chawira zwolniła, wiec spoko loko, luz i spontan…

Etap IV
Centrum

Od razu było widać, że obcy. Kręcili się po starówce, jakby czegoś szukali. Jedni weszli do kościoła inni stali pod nim i się naradzali ochoczo. Stary Jambroży podsłuchał, że coś po serbsku próbowali, bo za młodu bywał tu i tam to się zna. Drudzy łobuzy alarm włączyli u św. Anny, Piekarzowa mówiła, że wiali stamtąd gdzie raki zimują a potem jeszcze w bramę przy Zamkowej weszli, czort wie co tam łapserdaki zmajstrowali! Michalikowa, ta co sklep ma ze spożywką przy Rzeszowskiej, gadała że była u niej wtedy jedna z nich - młoda dziewczyna, ładna taka, zadbana, od razu poznała że nie stąd i że przed sklepem ją dopadli! Łup ją o ziemię i dawaj jeden na drugiego na niej się kładą! Bój się Boga! Drze się dziewczę w niebogłosy a ci się śmieją i krzyczą, że kanapkę robią i jedna jeszcze kameruje! Toż to skaranie boskie! Już miała po policję wołać, ale patrzy a jak z niej wstali to nic! Trochę kuśtykała, ale poszła dalej z nimi jakby nigdy nic, uśmiechnięta! Dzicz, normalnie dzicz! Haliszak co lodziarnie prowadzi, też gadał w gospodzie chłopom, że obcych miał w lokalu. Ale spokojniejsi tacy, chwalili sobie lody haliszakowe podobno. Dzwonili co chwila gdzieś i się okazało, że Jambroży dziadyga jeszcze słuch ma dobry, bo dowiadywali się z serbskiego słowa, coś jakiś epileptyk z pucharem… Ta łobuzeria zaszła potem do Wyrwigrosza. Widocznie głód odebrał im ochotę do wybryków, bo Jadzia miała dyżur tam wtedy i na kółku opowiadała, że wcale grzeczna i ułożona młodzież. I języki znali, nawet Krzyżak jakiś był z nimi. Zjedli, zapłacili, fakturkę wzięli i tyle ich było widać…

Etap V
Hotelik cz. 2

Pojawiali się jeszcze pod wieczór kilka razy, zakupy przytaszczyli, magnetofon potem wzięli, pudełko jakieś ozdobne i te szpadelki. Na dworze ciemno a oni coś kopać poszli?! Wtedy to w ogóle zgłupiałam, ale nic. Ja tam się w gości sprawy nie wtrącam. Byle ład był w miarę. Tylko raz po raz jakieś krzyki w pokoju: hała juła czy inne zaklęcia, ale ogólnie to przyzwoicie. Czekałam tylko jak wrócą w nocy…

Etap VI
Grodzka 1

Najpierw zadzwonił ten chłopak, co to latem był u nas ze znajomymi, i pytał o której otwieramy i czy mogą wpaść w kilkanaście osób. Ucieszyłem się, że upodobali sobie mój lokal i z tak daleka przyjechali. Mocna ekipa, szacunek. Jak się zjawili od razu poznałem te czwórkę z września, szybciorem przedstawili pozostałych. Byłem pod wrażeniem. Pozazdrościć takiego towarzystwa, bawili się świetnie, już dawno nie było u mnie tak wesoło jak wtedy. Non stop przy barze rozmowy i zagajania: Isior to, Isior tamto. Zainteresowani, kulturalni, spontaniczni. Opowiadali, że są na eurotripie i skarb będą zakopywać. Niesamowita historia! W życiu nie słyszałem o podobnym pomyśle, a żeby go jeszcze zrealizować to trzeba mieć szaleńca w duszy i magistra w głowie. Oni to mieli. Zajęli największą lożę rozgaszczając się w najlepsze. I wtedy pojawił się Marian…

Etap VII
Skarb

Jak to zwykle przy sobocie z wieczora wpadłem do Isiora po lekarstwo a że zimnica na zewnątrz straszna to się i ogrzać chciałem i odsapnąć. Tłoczno jakoś było tam jak nigdy, młodzieżowców pełno. Stałem sobie za barem blisko drzwi żeby nikomu nie wadzić i patrzałem co to za nowe twarze na horyzoncie. Nie minęło dwa kwadranse jak Isior rzucił do dwóch takich rozczochranych w okularach, że ja też z Wrocławia jestem i się zaczęło – a już myślałem, że sczeznę z nudów. Bo ja z Krzyków, przywiało mnie tam ze wschodu jak się wojna kończyła. Z mamuśką pociągiem przez Katowice w takim ścisku jak rany julek. Potem w Enerdowie robiłem, rękodzieła. Artycha ze mnie! Świecidełka takie, gwizdki, bibeloty – ludzie to bierą! Europę żem widział a potem wróciłem. W krasnoludkach byłem za jaruzela, kominy malowałem, wysokości się nie boję. Bo góry kocham, teraz tutaj mam papiery przewodnika i Sudety też znam, takie miejsca gdzie stonka nie zagląda! Kryształy tam jak chwasty na ugorze a widoki, ua! Pytam się ich, kiedy marzannę ostatnio topili – nawet nie pamiętają! A ja co roku nad Sanem pokaz taki robię, że ludziom szczeny opadają! Mamy kamienicę w Przemyślu gdzie się organizujemy, pracownia, spanie, wszystko co do życia potrzebne. Takie nasze biuro, hehe. Zaprosiłem ich, adres dałem i telefon, ale nie przyszli. Szkoda. Mówili, że mało czasu tu mają i następnym razem jak będą na dłużej to na pewno się odezwą. Tymczasem powiadają o skarbie. Chcieli zakopać w okolicy pamiątkę dla przyszłości, a ja znam ten teren jak mało kto! Zaskoczyli mnie młokosy. Saperki i skrzynie mieli przy sobie, więc poganiam, bo od razu wyczułem pozytywnie pokręcony motyw. Dawaj na zamczysko! Oni do mnie per pan, a ja Marian mam na imię a nie Pan - im gadam. Tośmy koło dwudziestej wyruszyli na kopanie skarbu. Ja na przedzie z jednym z nich, opowiadam co ciekawsze historyjki a reszta z tyłu wygibasy przez środek ulicy czaruje! Muzykę z grajka puścili i tańcują, aj gdybym miał brodę mniejszą i sił więcej tobym z nimi poskakał! Tym sposobem zatargałem ich z trzy kilometry, aż do źródełka. Nieco powyżej, między dwoma drzewami, zaczęlimy dziurę wiercić. Mimo mroku z pół metra tego było, bach skrzynkę do środka, potrzaskali zdjęcia, zakopali. Ciekawym czy który za 50 lat będzie pamiętał gdzie wtedy saperką machał. Jakeśmy wracali to chciałem pokazać im jeszcze kilka osobliwości, ale zmęczeni już wyraźnie tym szaleństwem na Grodzką prowadzić prosili. Biesiadzili na całego a i mnie towarzystwa dotrzymali do samego końca. Po północy raz po raz wstawali, żegnali się i znikali za drzwiami…

Etap VIII
Hotelik cz. 3

Schodzili się do 1-2 w nocy. Bez awantur. Co bardziej zmęczeni szybko posnęli, pozostali jeszcze gadali. Tylko dwóch ostatnich jak przyszło, krzyczeli coś o sankach jakiś, że w bramie byli i uciekali truchtem. Już mnie to nie dziwiło. Kiedy ucichło wiedziałam, że do rana nic się nie wydarzy. I owszem. Wstali wcześnie, polecieli po świeże bułki. Chyba się na pociąg spieszyli, wynieśli śmieci, oddali klucze i tyle ich widziałam. To jednak ogrodnicy byli, bo widać że w doniczkach grzebali…

Etap IX
Pociąg

Wchodzę na peron a tam muzyka jakaś leci, fajna taka, skoczna. Myślę sobie, dyskoteka? Ale nie, bo przecież południe. Wychyleni za okno młodzi z radiem się kiwają do rytmu, też chciałam bioderkiem przytupnąć a tu torby ciężkie miałam i pociąg zaraz odjeżdżał. Koleżanka poleciała zająć przedział a ja jeszcze chwilę posłuchałam jak się teraz młodzież bawi. Potem jak na korytarzu już stałam jeden młodzieniec od nich zdjęcia mi robił, znaczy udawał że koledze, ale ja to się przechytrzyć nie dałam! Pewnie mu się fryzurka moja spodobała, hihi. Wreszcie się ośmielił i wszedł do przedziału jak z Jadzią bagaże na półki stawiałam. Okazało się, że to student fotografiki był z Wrocławia i ma prace odrobić na temat ludzi w PKP. Bardzo miły dżentelmen. Pozowałam mu jak prawdziwa modelka! Kiedy pociąg ruszył razem z przyjaciółmi głośno żegnali się z dziewczyną, która została na peronie. Chyba byli u niej w Przemyślu w gościach...

Wypowiedzieli się w porządku chronologicznym:

• pan Kaziu
• pani ze schroniska
• dresiarz-gimnastyk
• babcia moherowa
• barman Isior
• Marian
• papuga

„Śladami niezłej jeby” podążali:

• Zie-zie
• Juszczenko
• Gosia
• Kozi
• Werka
• Solas
• Damian
• Jarek
• Krzyżak
• Pafcio
• Pancer
• Pacior
• Tymiak
• Łuksex
• brat Łuksexa

Eurotrip w Przemyślu!niesamowita historia!

2008-10-18T07:13:00.000-07:00

Nie Olewaj Daj głos!

2008-10-18T06:57:00.000-07:00

Przeprowadziliśmy kampanie reklamowę skierowaną do młodych ludzi, aby uczestniczyli w wyborach. Rozklejaliśmy plakaty i rozdawaliśmy buttony.

Pożegnanie wolontariuszy Tima i Toma.

2008-10-18T05:17:00.000-07:00

Young Promotion

2008-10-18T05:00:00.000-07:00

Udało nam się otrzymać drugi grant z Komisji Europejskiej. Wielki ukłon w stronę Agnieszki Kaczor, której lekkie pióro pozwoliło nam na wypełnienie wniosku. Zdobyliśmy 5 tysięcy Euro na Eurotrip i Puszup.

Niezapomniany koncert :)

2008-10-18T04:59:00.000-07:00

Koncert Richocee

2008-10-18T04:53:00.000-07:00

Ach...Goście prosto z Rumunii na specjalne zaproszenie Toma- wolontariusza z Domu Edyty Stein, zagrali świenty koncert w Naszej Piwnicy Kulturalnej. Zdjęcie z wokalistką zespołu.

Wheel Art miał swoją wystawę w Warszawie!!!

2008-10-18T04:47:00.000-07:00

Naszą grupą reprezentowała Sylwia Szyszka. Sylwii zawdzięczamy pierwsza kultową serię gadżetów Wheelart. Sylwia co u Ciebie?

Wheel Art na okładce...

2008-10-18T04:40:00.000-07:00

Miło nam, że Progam Młodzież w Działaniu docenił nasz projekt i umieścił nasze zdjęcie na okładce Przewodnika po Programie "Młodzież w działaniu 2007/2008". Czujemy się wyróżnieni.

Artykuł pt. Sztuka na kółkach, słowem – Wheel Art

2008-10-18T03:24:00.000-07:00

Sztuka na kółkach, słowem – Wheel Art

„Wheel Art to nie wielkie idee i wspaniałe pomysły, lecz ludzie, którzy je tworzą” – zazwyczaj pisze do nas w listach nasz koordynator. Gdy pierwszy raz spotkaliśmy się, aby wspólnie obmyślić plan działania, większość z nas odnosiła wrażenie, że bujamy w obłokach. Przed nami stały trudne zadania i wiele przeszkód do pokonania… teraz, gdy już przebyliśmy całą drogę od pomysłu do zakończenia projektu, możemy z ręką na sercu powiedzieć chórem: było warto!

Skąd wziął się pomysł?

Pierwsza iskierka pojawiła się latem podczas wakacji 2004, gdy ci z nas, którzy nie wyjechali na dalekie wojaże, zdani byli na to, co oferowało rodzime miasto. Nasz Wrocław, mekka niemieckich wycieczek, piękny i – wydawać by się mogło – pełen atrakcji, niestety nie zaspakajał naszych potrzeb kulturalnych. Większość wydarzeń była dla nas albo za droga, albo po prostu nieciekawa. Wówczas Rafał, jak się później miało okazać – człowiek kluczowy dla naszego projektu, zaczął się zastanawiać: a dlaczego by nie zrobić czegoś samemu?

Zamysł był prosty: stworzyć rodzaj działalności kulturalnej, który byłby absorbujący nie tylko dla nas samych, lecz również dla ludzi mniej zainteresowanych sztuką w jej tradycyjnym znaczeniu. Nasza praca opierałaby się głównie na organizowaniu różnorodnych eventów kulturalnych: niekonwencjonalnych wystaw, pokazów mody, warsztatów, dyskusji, pokazów filmów, happeningów, koncertów… Grona współpracowników nie trzeba było długo szukać. W skład pierwotnego zespołu Wheel Artu wchodziło dwanaście osób: znajomi z jednej klasy licealnej oraz ich przyjaciele, wszyscy połączeni wspólną pasją – sztuką w jej jak najszerszym rozumieniu.

Trudy organizacji

Pomysłów sto, środków – brak. Nieustanne burze mózgów, częste spotkania, milion papierów. Aby to wszystko ogarnąć, potrzebny był podział ról. Najłatwiej było wybrać koordynatora – jednogłośnie został nim Rafał. Gorzej z resztą – przede wszystkim trudno było nam określić, jakimi kryteriami powinniśmy się kierować i na jakie kategorie podzielić naszą przyszłą działalność. Chcieliśmy przeprowadzić kilkadziesiąt akcji kulturalnych, lecz nie potrafiliśmy jednoznacznie określić zakresu obowiązków każdego z nas. Wstępnie dokonaliśmy wyboru na podstawie naszych zainteresowań – każdy miał być odpowiedzialny za rodzaj sztuki, który był mu najbliższy. Taki podział okazał się jednak chybiony. Jak się później okazało, trzeba było przede wszystkim wyłonić funkcje takie jak skarbnik, osoba odpowiedzialna za kontakty z innymi organizacjami itp.

Najtrudniejszą i najbardziej pracochłonną częścią okazało się jednak pisanie projektu do programu Młodzież. Gdy udało nam się zakończyć ten etap, odetchnęliśmy z ulgą. Teraz pozostało nam już tylko czekać na efekty. W grudniu dowiedzieliśmy się, że nasz projekt został zatwierdzony przez program Młodzież, co oznaczało, że czas zabrać się do roboty!

Nasz nowy dom

Siedzibą Wheel Artu stał się Dom Edyty Stein, dzięki porozumieniu z Towarzystwem Edyty Stein, które zgodziło się nam udostępnić swoje pomieszczenia. Współpraca okazała się owocna, gdyż wkrótce dołączyli do nas dwaj wolontariusze z Domu Edyty Stein – Tim z Holandii i Tom z Niemiec.

Do działania przystąpiliśmy niemal natychmiast po ogłoszeniu przez program Młodzież wyników. Już 19 grudnia miała miejsce pierwsza akcja – była to aukcja charytatywna na rzecz Domu Matek Samotnie Wychowujących Dzieci. Kolejną była próba pobicia rekordu na najdłuższy łańcuch świata, w której wzięły udział dzieci z tejże placówki. To była jednak tylko rozgrzewka przed akcjami o charakterze nieco bardziej zgodnym z naszą docelową ideą…

Akcja za akcją

Pierwszą akcją „z prawdziwego zdarzenia” była dyskusja pod tytułem „Media w świecie wartości”, w której udział wzięły tak uhonorowane głowy, jak prof. Jan Miodek, prof. Stefan Bednarek czy ks. dr Marek Lis. Cieszyła się ona dużym zainteresowaniem młodzieży, co tylko motywowało nas do dokładania jeszcze większych starań przy następnych działaniach. Później akcje poszły jak lawina, w czym nie przeszkodziła nam nawet nasza matura.

Tuż przed świętami zorganizowaliśmy pisankowy happening we wrocławskim Rynku. Następnym eventem było już oficjalne otwarcie działalności Grupy Wheel Art, na którym można było podziwiać kreacje autorstwa studentki ASP oraz posłuchać zespołu SevenDays. Tego dnia Dom Edyty Stein wypełnił się ludźmi po brzegi, a my pękaliśmy z dumy.

Kolejne wydarzenia często łączyły ze sobą kilka pokazów i wystaw na raz, tak aby jednego wieczoru nie zabrakło atrakcji. Odbyło się kilka wystaw fotograficznych, instalacji artystycznych, pokazów mody i filmów, którym często towarzyszyła muzyka na żywo. W tym czasie zauważyliśmy, iż posiadamy stałe grono sympatyków, które choć dosyć wąskie - pozostaje nam wierne do dziś. Nawiązaliśmy także kontakt ze strefą Gutenberga organizującą Bliskie Spotkania Trzeciego Stopnia – dyskusje z udziałem ekspertów na ważkie tematy dzisiejszych czasów.

Wakacje, z przyczyn oczywistych, stanowiły okres pewnego zawieszenia, co nie znaczy że ci, którzy pozostali latem w mieście, próżnowali. Po wakacjach uruchomiliśmy cykl stałych wydarzeń, jakimi były wieczory filmowe oraz spotkania z teatrem. W listopadzie odbyły się również warsztaty RPG. Nasi koledzy zadbali także, aby o Wheel Arcie było głośno poza Wrocławiem i zaprezentowali nasz projekt w Gimnazjum w Serbii pod Głogowem.

Wheel Art, epilog

Przez 10 miesięcy wytężonej pracy odkryliśmy, czym jest prawdziwe, namacalne obcowanie ze sztuką. Poznaliśmy się także od nieco innej strony i zrozumieliśmy, jak ważnym elementem każdego projektu jest współpraca i dobra organizacja. Tego czasami nam brakowało. W międzyczasie ekipa Wheel Artu uległa modyfikacji, poprzez konflikty niektóre osoby odeszły, przyjęliśmy też wielu nowych członków. Od początku naszym założeniem było otwarcie na pomysły i ludzi z zewnątrz i to nam się udało. Niestety nie udało nam się dotrzeć do szerszego grona odbiorców, choć mogłyby temu przeczyć niezwykle miłe e-maile, jakie otrzymaliśmy od ludzi z zagranicy i innych miast. Okazało się, że taka działalność jak nasza jest jednak potrzebna. Cieszy nas fakt, że chcą ją uprawiać coraz młodsi i bardziej kreatywni ludzie. Przypomnę raz jeszcze słowa Rafała: „Wheel Art to nie piękne idee i wspaniałe pomysły, lecz ludzie, którzy je tworzą”.
Julia Słonina

Warsztaty fotografii otworkowej

2008-10-18T03:11:00.000-07:00

7-9 Lipca 200 r. w Piwnicy Kulturalnej Domu Edyty Stein, odbyły się warsztaty niesamowitej techniki fotograficznej, wynalezionej około roku 900 przez arabskich uczonych. Oficjalna strona warsztatów to: www.pinhole.wheelart.pl

Galeria uczestników znajduje się pod linkiem: http://www.pinhole.wheelart.pl/galeria.html

Bal Karnawałowy. Impreza integracyjna i ewaluacyjna zespołu Wheel Art

2008-10-18T03:09:00.000-07:00

Bliskie Spotkania Trzeciego Stopnia w Strefie Gutenberga - Empik "Scena"

2008-10-18T03:06:00.001-07:00

Podejmowany temat: Wampiryzm w literaturze, filmie i multimediach. Prelekcja i pokaz multimedialny autorstwa: Łukasz Śmigla

2005 (10 grudnia) Happening czekoladowy

2008-10-18T03:04:00.001-07:00

Zebraliśmy kilkaset czekolad.

Prezentacja projektu „Sztuka na kółkach, słowem Wheel Art” dla uczniów gimnazjum, w Serbii pod Głogowem.

2008-10-18T02:56:00.001-07:00

Był listopad 2005 r. Pojechaliśmy i zrobiliśmy co trzeba! Wheel Art w akcji! Po tym spotkaniu Rafał otrzymał sms'a od jednego z uczestników: "Cześć!Dzięki za spotkanie. Teraz już wiem co chciałbym robić w życiu. Pomagać innym."

Warsztaty teatralne

2008-10-18T02:53:00.001-07:00

Tomasz Marszałek powierzył prowadzenie warsztatów teatralnych Beacie.

Wernisaż zdjęć i pokaz filmów Pawła Kosińskiego

2008-10-18T02:48:00.000-07:00

W 2005 r. (29 października) odbył się Wernisaż zdjęć i pokaz filmów Pawła Kosińskiego. Na wystawie został zaprezentowany materiał z Nowego Jorku, wykonany w latach 2000- 2001. Nowy Jork był fascynacją i zmorą Pawła, jego snem i jawą, inspiracją i przygnębieniem - lustrzane miasto ludzi pomiędzy.

Spotkania z teatrem

2008-10-18T02:46:00.000-07:00

W 2005 r. (3 października) rozpoczęliśmy cykl pt. „Spotkania z teatrem”. Warsztaty teatralne prowadził Tomasz Marszałek.

Biała noc ze sztuką.

2008-10-18T02:41:00.000-07:00

W 2005 r. (17 czerwca) zorganizowaliśmy Białą noc ze sztuką. Pokaz mody Glarring Essence/Jaskrawa istota (projekty Jagny Dobesz), wystawa „Street Art”, „Poezja zawieszona w przestrzeni” oraz instalacja studentki ASP Anny Szott.

Pokaz kolekcji ubrań Afromantique i Little witch project Marty Stoces oraz koncert zespołu „Sex bombki i choinka”.

2008-10-18T02:38:00.002-07:00

Oficjalne otwarcie działalności Grupy Wheel Art

2008-10-18T02:29:00.000-07:00

W 2005 r (27 maja) odbył się koncert zespołu SevenDays. Rafał przemawiał i pamiętam, że bardzo nieudanie :) w przeciwieństwie do Magdy Kozuli i Toma - wolontariusza z Niemiec.

Otwarcie Piwnicy Kulturalnej - jest to film pt. Jak Łuksex robi popę na oficjalnym spotkaniu!

2008-10-18T02:26:00.000-07:00

Oficjalne otwarcie Piwnicy Kulturalnej

2008-10-18T02:18:00.000-07:00

Awangardowe Pisanki

2008-10-18T02:10:00.000-07:00

2004 (23-24 kwietnia) odbyły się warsztaty plastyczne pt. „Awangardowe Pisanki”, zakończone happeningiem na wrocławskim rynku... Dobrze pamiętamy dialogi: " Proszę dla Pani pisanka", "hmmm. ale ile za to musze zapłacić?", "Nic, to prezent dla Pani", "Piękna. Dziękuję."

Nasze pierwsze "poważne" przedsięwzięcie

2008-10-18T02:05:00.000-07:00

2005 (12 marca) Zorganizowaliśmy dyskusję pt. „Media w świecie wartości” ; impreza towarzyszyła konferencji: „Teatr - Kultura – Liturgia”, zorganizowanej przez Uniwersytet Opolski Jerzego Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno- Kulturowych we Wrocławiu. Udział w dyskusji wzięli prof. Jan Miodek, prof. Stefan Bednarek, ks. dr Marek Lis, red. Piotr Załuski, dyr. Jarosław Fret i in.

Kochani to był rok 2004 !!!

2008-10-18T01:55:00.000-07:00

2004 (20-22 grudnia) Warsztaty plastyczne – Budujemy najdłuższy łańcuch świata...Na zdjęciu Rębilas, dziś student Historii.

Stowarzyszenie Nikt Ruch Kulturotwórczy

2008-10-18T01:38:00.001-07:00

Stowarzyszenie Nikt Ruch Kulturotwórczy użyczyło nam swojej osobowości prawnej na potrzeby pierwszego projektu finansowanego z Programu Młodzież (dzisieszego YOUTH IN ACTION). Otrzymaliśmy 4000 Euro z Komisji Europejskiej. Wtedy to były naprawdę duże pieniądze. Euro stało wysoko !Dziękujemy Tomkowi Marszałkowi!

Stowarzyszenie Nikt powstało w roku 2001, jego członkami są głównie artyści, dziennikarze, filozofowie, aktorzy , muzycy oraz filologowie.

Cele, które wyznaczyliśmy sobie to rozwijanie sztuki i pielęgnowanie jej , aktywizacja kultorowa społeczności lokalnych , współtworzenie prowrocławskich imprez oraz wspieranie idei samorządności.

Obecnie stowarzyszenie zajmuje się wydawaniem czasopism kulturalnych takich jak Rita Baum [www.ritabaum.serpent.pl] od 2003 roku czy Brulion. W tym roku w Ośrodku Grotowskiego odbył się festiwal teatralny Long Eliot zorganiwany przez naszą organizacje. Natomiast od roku 2002 jesteśmy organizatorem festiwalu teatralnego pt Aktualizacje. Również pod naszym zwierzchnictwem działa niezależna wytwórnia multimedialna Aparat Sciema.

Kim byliśmy w 2004 roku...

2008-10-18T01:36:00.001-07:00

KIM JESTEŚMY?
Jesteśmy grupą młodych, aktywnych ludzi, którzy interesują się szeroko pojętą kulturą. Nie ograniczając się do konsumpcji sztuki i życia, postanowiliśmy stworzyć miejsce, w którym moglibyśmy realizować swoje pomysły, służyć pomocą młodym artystom oraz podjąć walkę z nudą i szarością życia codziennego. W swych działaniach pragniemy współpracować ze wszystkimi, którzy myślą podobnie jak my.
Rafał Solski (koordynator projektu), Weronika Wójtowicz (skarbnik), Łukasz Hudziec, Paweł Kaszewski, Martyna Kocaj, Magdalena Kozula, Maciej Mrugała, Szymon Nowak, Kamila Radłowska, Maciej Rębilas, Julia Słonina, Katarzyna Zielińska, Kacper Piękny

Tak pisaliśmy o sobie w 2004 roku!!!

2008-10-18T01:35:00.001-07:00

Wheel art-to grupa młodych ludzi połączonych wspólnym celem: utworzeniem otwartego miejsca spotkań twórczej młodzieży. Zaczynamy od działań lokalnych, zataczając z czasem coraz szersze kręgi. Chcemy stworzyć przyjazna atmosferę, sprzyjającą integracji młodych osób z Wrocławia, całej Polski i... Nie znamy granic. Naszą ideą jest jak najlepszą promocja postaw twórczych i różnorodnych form sztuki wśród naszych rówieśników. Chcemy również zachęcać młodzież defaworyzowaną do zainteresowania się sztuką oraz do samo rozwoju i zaszczepieniu w nich pasji. Zamierzamy zająć się również informowaniem o ważnych wydarzeniach kulturalnych oraz szeroko rozumianą edukacją. W swych działaniach pragniemy współpracować ze wszystkimi, którym bliskie są nasza postawa i marzenia.

W 2 LO we Wrocławiu tak naprawdę wszystko się rozpoczęło...

2008-10-18T01:32:00.000-07:00

Nasze akcje

2007-10-19T05:40:00.000-07:00

Przedsięwzięcia dotychczas zrealizowane:
• 2004 (19 grudnia) Aukcja charytatywna na rzecz Domu Matek Samotnie Wychowujących Dzieci im. Św. Alberta we Wrocławiu w Domu Edyty Stein we Wrocławiu.
• 2004 (20-22 grudnia) Warsztaty plastyczne – Budujemy najdłuższy łańcuch świata..
• 2005 (12 marca) Dyskusja pt. „Media w świecie wartości” w siedzibie Wheel artu; impreza towarzysząca konferencji: „Teatr - Kultura – Liturgia”, zorganizowanej przez Uniwersytet Opolski Jerzego Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno- Kulturowych we Wrocławiu. Udział w dyskusji wzięli prof. Jan Miodek, prof. Stefan Bednarek, ks. dr Marek Lis, red. Piotr Załuski, dyr. Jarosław Fret i in.
• 2004 (23-24 kwietnia) Warsztaty plastyczne pt. „Awangardowe Pisanki”, zakończone happeningiem na wrocławskim rynku
• 2005 (5 maja) Oficjalne otwarcie Piwnicy Kulturalnej Domu Edyty Stein-z występem grupy teatralnej z Instytutu Filologii Germańskiej UWr. oraz koncertem zespołu „Transobaptico”.
• 2005 (27 maja) Oficjalne otwarcie działalności Grupy Wheel Art –koncert zespołu SevenDays
• 2005 (8 czerwca) Pokaz kolekcji ubrań Afromantique i Little witch project Marty Stoces oraz koncert zespołu „Sex bombki i choinka”.
• 2005 (17 czerwca) Biała noc ze sztuką. Pokaz mody Glarring Essence/Jaskrawa istota (projekty Jagny Dobesz), wystawy „Street Art”, „Poezja zawieszona w przestrzeni” oraz instalacje studentki ASP Anny Szott
• 2005 (23 czerwca) Wieczór młodego kina – pokaz filmów krótkometrażowych
• 2005 (11 września) Bliskie Spotkanie Trzeciego Stopnia w Strefie Gutenberga Empik Scena– Zderzenie Cywilizacji
• 2005 (24 września) Pokaz filmów, obrazy kina brytyjskiego
• 2005 (3 października) Rozpoczęcie cyku „Spotkania z teatrem”. Warsztaty teatralne prowadzi Tomasz Marszałek
• 2005 (22 października) Pokaz filmów, obrazy kina hiszpańskiego- Pedro Almodovar
• 2005 (23 października) "Scena" Empik, Rynek- Bliskie Spotkanie Trzeciego Stopnia w Strefie Gutenberga. Autorskie spotkanie z Ireną Koniew, autorką kontrowersyjnych zdjęć, bohaterka tekstu w dzienniku Metro.
• 2005 (29 października) Wernisaż zdjęć i pokaz filmów Pawła Kosińskiego. Na wystawie został zaprezentowany materiał z Nowego Jorku, wykonany w latach 2000- 2001. Nowy Jork był fascynacją i zmorą Pawła, jego snem i jawą, inspiracją i przygnębieniem - lustrzane miasto ludzi pomiędzy.
Więcej informacji pod adresem www.wheelart.pl/kosky
• 2005 (5 listopada) Pokaz filmów, obrazy kina hiszpańskiego- Pedro Almodovar Wieczór filmowy
• 2005 (9 listopada) Warsztaty teatralne
• 2005 (12 listopada) Pokaz filmów, Wieczór Tarantinowski
• 2005 (19 listopada) WYPRAWĘ DO WNĘTRZA WYOBRAŹNI warsztaty RPG i gry CARCASSONNE
• 2005 (19 listopada) Pokaz filmów, reżyserii Aronofskiego
• 2005 (25 listopada) Prezentacja projektu „Sztuka na kółkach, słowem Wheel Art” dla uczniów gimnazjum, w Serbii pod Głogowem.
• 2005 (3 grudnia) Pokaz filmów, Amerykańskie kino klasy B. John Carpenter
• 2005 (10 grudnia) Happening czekoladowy WWW.WHEELART.PL/CZEKOLADA
• 2005 (18 grudnia) Bliskie Spotkania Trzeciego Stopnia w Strefie Gutenberga, Empik \"Scena\" Podejmowany temat: Wampiryzm w literaturze, filmie i multimediach. Prelekcja i pokaz multimedialny autorstwa: Łukasz Śmigla
• 2006 (6 stycznia) Casting na art-pomysł
• 2006 (21 stycznia) Pokaz filmów, "i twoja matke tez"("Y TU MAMAE TAMBIEN)/Meksyk,USA 2001,
• 2006 (28 stycznia) Bal Karnawałowy. Impreza integracyjna i ewaluacyjna zespołu Wheel Art
• 2006 (6 stycznia) Casting na art-pomysł
• 2006 (2 lutego) Pokaz filmów, KODEKS 46
• 2006 (16 marca) Wystawa fotografii pt. " W oknie i w lustrze" w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Ofensiva. Spotkanie z indywidualnymi „światami” przeżyć, refleksji oraz wyczuleń na różne barwy i smaki rzeczywistości. Obrazy wykreowane przez słuchaczy pierwszego roku Międzynarodowego Forum Fotografii „Kwadrat”.
• 2006 (9 kwietnia) Bliskie Spotkania trzeciego stopnia w strefie Gutenberga "Granice...” -...prawdy – gościem był dziennikarz, o stanowczym podejściu na kwestie wolności słowa i tego, co moż na , a co trzeba mówić społeczeństwu - W. Sondej
• 2006 (7-9 lipca) Pin Hole.www.Pinehole.wheelart.pl.Workshop. 7-9 Lipca w Piwnicy Kulturalnej Domu Edyty Stein, odbyły się warsztaty niesamowitej techniki fotograficznej, wynalezionej około roku 900 przez arabskich uczonych. Galeria uczestników pod linkiem: www.pinholewheelart.pl
•31.12.2006 Eurotrip w Nowym Yorku naszego
wolontariusza Michaela Wahla
•1.01.2007 Wydanie pierwszego numeru magazynu Puszup w Internecie. www.puszup.pl
•17 .05.2007 Wystawa Babangarda się Puszy w Galerii II piętro w kamieniczce Małgosia (Wrocławski Rynku)
•22-28.08. 2007 BERLIN WANNSEE International artistic summer workshop –odbył się największy Eurotrip na Świecie! Skarb zakopało ponad 100 osób z różnych krajów Europy!
•15.02.2008 Nasz projekt Eurotrip został wyróżniony w konkursie TVP Dolina Kreatywna w kategorii Animacja
Kultury
1.05.2008 Wydanie czwartego numeru magazynu Puszup w Internecie. www.puszup.pl